Tino Bellemakers in de spotlight

Tino Bellemakers is al meer dan 10 jaar hét gezicht van onze JeCo. Sindskort zet hij zich in voor de jeugd van onze club als kandidaat-bestuurslid. Een mooie aanleiding om het interview met Tino in de Kranenpool 2020 nog eens door te lezen. 

Sinds wanneer ben je bij de Jeco betrokken?
“Hm, dat is al heel lang. Ik geloof dat het alweer minstens 10 jaar geleden is dat we het verhaal bij de Jeco hebben opgepakt. Dat was in de tijd dat Tonny Strijbos en Harold Moss nog pro waren in Brunssum. Samen met Peter Frolichs (voorzitter) en Hanneke Borger (secretaris) hebben we de Jeco nieuw leven ingeblazen. We hebben toen allemaal de opleiding Jeugdcoach van de NGF gevolgd en zo heeft zich dat toen verder ontwikkeld. Na het vertrek van Peter Frolichs heb ik het stokje van hem overgenomen. Je kunt dus eigenlijk zeggen dat ik via het Jeugd-Coaching in de Jeco ben gerold”.

Wat is je drive geweest om die handschoen op te pakken en het zolang vol te houden?
“De drive is eigenlijk geweest om de jeugd het plezier van golfen te laten meemaken. Toen ik stopte met volleyballen, heeft Martin Engelen mij kennis laten maken met golf en 2 golfclinics met het werk later was het golfvirus definitief bij mij geplant. Ik vind het leuk om mensen nieuwe dingen bij te brengen. Het Jeugdcoach zijn bood daartoe een prima gelegenheid. Bijkomend voordeel was dat ikzelf ook weer een hele hoop (technische) dingen leerde. Qua organisatie zag ik dat een aantal zaken zoals lessen, introductie in de club, competitie etc. beter georganiseerd konden worden. Vanuit mijn werk vertaal ik het verbeteren dan ook meteen naar mijn hobby”.

Wat is het leukste/mooiste moment dat je hebt meegemaakt?
Het behalen van het Nederlands Kampioenschap met de jeugd in 2017 én 2018 was wel de absolute top. De spanning van de laatste wedstrijden, hoeveel wedstrijdpunten hebben we behaald, wat hebben we nog nodig en als dan blijkt dat de laatste speler het kampioenschap binnenhaalt en dan die kinderen zien genieten dat ze het gehaald hebben, dat is geweldig”!

“Binnen de club was het moment dat de jeugd ook in de ‘volwassen’ wedstrijden mee mocht gaan doen wel een hoogtepunt. Dat was best een mijlpaal die toen bereikt is. Ik begrijp ook heel goed dat het een proces van kleine stapjes is om de jeugd verder te laten integreren in clubwedstrijden. Ze mogen nu meedoen aan prestatieve wedstrijden. Meedoen aan gezelligheidswedstrijden is natuurlijk een heel ander verhaal. Als je bedenkt dat de jeugd expliciet wordt getraind om potjes te winnen, dan moet bij hen het besef ontstaan dat je bij een gezelligheidswedstrijd met een ander type wedstrijd bezig bent, waarbij je uiteraard wel je best doet om te winnen, maar waarbij je ook met een gezond relativeringsvermogen zo’n wedstrijd gaat spelen. Van de andere kant mag er denk ik ook een stukje begrip vanuit de volwassenen komen dat de kids dat nog aan het leren zijn. Op het moment dat je in staat bent elkaar daarin tegemoet te komen denk ik dat daar best iets moois uit kan komen”.

Waar ligt momenteel jouw grootste uitdaging?
“Het vergroten van het aantal jeugdspelers is op dit moment mijn grootste uitdaging. Primair uiteraard om een gezonde aanwas te krijgen, waarmee ook de mogelijkheden die we krijgen groter zullen worden. Maar zeker ook om, en dat is mijn persoonlijke emotionele gevoelsfactor, een verdedigbare begroting voor de Jeco in te kunnen dienen”.

Welke ambities heb je nog binnen de club?
“In feite heb je het dan over twee zaken. Enerzijds zou ik graag zien dat de aanwezigheid van jeugd als ‘normaal' wordt beschouwd. Anderzijds zou ik graag willen dat binnen de club ook het continu leren als ‘normaal’ wordt beschouwd. Ik ben er namelijk heilig van overtuigd dat golfen leuker wordt naarmate je het spelletje beter beheerst. Logisch gevolg daarvan is dat je dan ook, naarmate je ouder wordt, je niveau beter weet vast te houden. Dat zijn ambities die ik niet alleen kan realiseren. Daar heb ik een breed draagvlak vanuit de hele club voor nodig en wellicht aansturing vanuit het bestuur”.

“Primair zou ik mij dan uiteraard specifiek op de jeugd gaan richten, maar het kan wellicht ook een brug naar de volwassenen zijn, waardoor de golfschool kansen krijgt om niet alleen naar de gevulde lesuren te kijken, maar ook actief mee zoekt om het aantal lesuren uit te breiden. Daar liggen volgens mij best kansen om een klimaat te creëren, waarbij het normaal gevonden wordt dat, wanneer je gedurende het hele seizoen doortraint, je handicap ook continu omlaag gaat en je lichaam in staat gesteld wordt langer gezond te golfen”.

Wat mis je binnen de club?
“Ik zou graag zien dat er een grotere betrokkenheid bij onze leden ontstaat. En dan bedoel ik niet zozeer die leden, die altijd al aan clubactiviteiten meedoen. Nee, juist onze leden die ‘hun eigen rondjes lopen’ moeten we op de een of andere manier proberen te bereiken. Ik weet dat er vaste momenten zijn, waarop die ‘vaste clubjes’ hun rondjes lopen. Daar moeten we op inspelen en proberen hen te overtuigen van al het moois dat een actief clubleven met zich meebrengt. Er zijn zoveel leuke dingen/momenten, waarbij ook de pro een belangrijke rol kan spelen. Die kansen moeten we met twee handen aangrijpen”.

Wat is je grootste leermoment geweest?
“Om een verandering door te voeren heb je meestal een trigger nodig om ook daadwerkelijk dingen in beweging te krijgen. Het soort van trigger dat in een zakelijke omgeving wel werkt, is vaak te fors om die ook binnen een vrijwilligers omgeving te gebruiken. In zo’n omgeving werkt het principe van evolutie veel beter dan een revolutionaire aanpak. Een evolutionaire benadering kost je misschien wel 1 of 2 jaar extra voordat je je doel bereikt hebt, maar dan heb je wel ook voldoende draagvlak gecreëerd om flinke stappen te zetten”.

Zijn er, naast golf, nog andere sporten waar je actief in bent?
“Wintersport in Oostenrijk is onze absolute favoriete vakantie! Een belangrijk criterium bij de keuze van onze bestemming is het aantal ‘off-piste-kilometers’. De geprepareerde pistes gebruiken wij eigenlijk alleen om even ‘warm te draaien’, maar daarna zoeken we ook echt de plekken op waar nog niemand geweest is. Uiteraard wel op een veilige manier. We zullen nooit gaan skiën op plekken waar rode vlaggen staan en daar waar die niet staan vragen we ook altijd even na of het veilig is om daar naartoe te gaan”.

 

Posted by

Maarten Vodeb

1

Lid worden?